SPOT ON JAZZ

PROGRAMMA

14

april
20:00 – 21:00

STEIGER, COMPRO ORO, BESTIAAL

Meer info

21

april
20:00 – 21:00

Nordmann – In Velvet concertfilm

meer info

28

april
20:00 -21:00

H A S T, Bestiaal, Skordatura feat. Jozef Dumoulin & Mâäk

meer info

STEIGER, COMPRO ORO, BESTIAAL

“Laat nooit de kans liggen om op een kapotte, ontstemde piano te spelen”, liet het trio Steiger vorige week in Knack Focus optekenen, naar aanleiding van de release van zijn lichtjes geniale album The New Lady Llama. Voor Written In Music is het “een magistrale muzikale toverbal” en – eerlijk waar – daar is geen woord van gelogen.

Nu woensdag kun je de drie aan het werk zien met twee Gentse jazzbands die live minstens even avontuurlijk en magistraal klinken: Compro Oro en Bestiaal! De eersten – die op 11 juli ook  op Gent Jazz staan – zullen onder meer twee songs van hun meest recente album ‘Simurg’ brengen. Bestiaal brengt op hun beurt enkele composities uit hun derde album ‘Het Deert’ dat in het najaar verschijnt.

Als ‘And Above All’ (2017, El Negocito Records) en ‘Give Space’ (2018, Sdban Ultra) iets aantonen, dan wel dat Steiger nietzomaar een band is, maar ook een voortdurend work-in progress. Gilles Vandecaveye (toetsen), Kobe Boon (bas) en Simon Raman (drums) zoeken gretig de grenzen van de jazz op en duiken enthousiast in andere werelden (hedendaagse muziek, elektronica, pop, vrije improvisatie,…), maar blijven in essentie ook trouw aan het progressieve basisprincipe van het genre; dat van de flexibele transformatie. Op hun recente EP ‘Brick Smoke Basement’ (2020, Sdban Ultra), zette het trio de deuren nog verder open voor vernieuwing en experiment. Daarmee werd verder gebouwd op ‘Give Space’, maar ook onbekend terrein verkend na residenties in Vooruit, deSingel en Flagey. Het zette meteen ook de toon voor het volgende full-album, waarvoor de band mikte op compacte songs met een sterkere nadruk op klankexploratie. Door het spelen met verschillende synths en prepared piano, en het inschakelen van producer Cesar De Sutter-Pinoy, breekt zo alweer een nieuwe fase aan voor het trio. Steiger: “Het is een soort yin en yang: hetzelfde, maar dan anders. De EP heeft een echt donkere kant, maar erschuiltschoonheid in de melancholie. Het nieuwe album is eerder dartel, en de composities ademen meer humor.” ‘The New Lady Llama’ (april 2021, Sdban Ultra) refereert aan de drang om een nieuwe sound te creëren. Steiger als verhalenverteller, zichzelf verliezend in verbeelding, en dat in een tijd waarbij de absurditeit van fictie wordt ingehaald door de realiteit. De titel van het album is tevens een verwijzing naar ‘The Lady, The Llama and the Dog’, een track op hun tweede album ‘Give Space’.

LINE-UP

Rob Banken – altsax
Artan Buleshkaj – gitaar
Roeland Celis – gitaar
Cyrille Obermüller – contrabas
Elias Devoldere – drums

Soms moet een band eens een stevige omweg maken om te weten waar hij thuishoort. Dat kan Havana zijn. Of Mogadishu. Of Gent. Dat is precies wat Compro Oro, een van de toonaangevende bands in de voortrollende New Wave of Belgian Jazz, heeft gedaan sinds hun debuut in 2015. Hun eerste album, ‘Transatlantic’, was een ode aan jazzvibrafonist Cal Tjader. Meer dan een retro-oefening was het een platform voor vurige improvisatie. In de pers werd het album geroemd als een dronken mengsel van Buena Vista Social Club en Los Cubanos Postizos van gitarist Marc Ribot. In 2017 volgde ‘Bombarda’, een gewaagde ep die wegvoer van Cuba, richting zuiden en oosten, wat andere etnische ritmes en uitgesponnen jams opleverde. Geen palmbomen en cocktails in Havana deze keer maar een lsd trip in een groezelige kelder in West-Afrika. Op het nieuwe album ‘Suburban Exotica’, dat in oktober 2019 op Sdban Ultra verschijnt, gaat de band nog een stap verder en voegt de geluiden van het Midden-Oosten toe aan de mix. Het album is geproduceerd door toetsenist Dijf Sanders. Speciale gast Joachim Cooder – zoon van levende legende Ry Cooder – serveert percussie en zijn met effecten beladen elektrische mbira.

Line-up:
Wim Segers – vibraphone, marimba, synth, glockenspiel, percussion
Bart Vervaeck – electric guitar, pedal steel, oud, 5-string banjo
Matthias Debusschere – electric bass, electric ukulele
Falk Schrauwen – kalimba, congas, percussion
Frederik Van den Berghe – drums

De jazz van Bestiaal (Gent, BE) kan behoorlijk potent uit de hoek komen. Originaliteit en eigenzinnigheid waren altijd al kernwaarden voor jazzmuzikanten, maar hier zijn ze vanzelfsprekende onderdelen van een frappant koppig karakter. Het dierlijke waar de bandnaam naar refereert zit hem vooral in de onvoorspelbaarheid van de instincten. De ongrijpbaarheid van Bestiaal is grotendeels te danken aan de composities van drummer Sebastiaan Vekeman, die wel nog verankerd zijn in de klassieke jazztaal, maar een loopje nemen met de conventies. De composities op ‘Absoluut’ (2016) en ‘Inenen’ (2018) zijn geen klassieke structuren met een vertrouwde kop en een staart als uitroepteken, maar een vrijgeleide om verhalen te vertellen die enkel hun eigen, dwarse logica volgen. Samen met gitarist Jakob Haghebaert (net als Vekeman lid van Skordatura) en bassist Sebastiaan Gommeren tekent hij trajecten uit die voeren langs plotse omleidingen, verrassende vergezichten en verwarrende zijsporen. Ideeën dienen zich aan, om vervolgens op te lossen en plaats te ruimen voor nieuwe suggesties. Steeds op het verkeerde been, en terug naar het puntje van je stoel.
Een fascinatie voor taal is een constante. Niet enkel de gehanteerde muziektaal, maar ook de cadans van het gesproken woord, die ook een opvallende rol speelt in songtitels en begeleidende teksten. Bestiaal bedient zich van een buitensporige vrijheid en lichtjes absurde, soms filmische poëzie, maar is vrij van gimmicks of herkauwde ideeën. Bovenal is dit een gezelschap dat wars van regels, verwachtingen en hypes een authentiek geluid ontwikkelt. Het is een geluid dat net zo goed kan leiden tot momenten van verzengende furie, abstracte exploratie als gefluisterde liefkozingen. Een derde album wordt verwacht in 2020.

LINE-UP:
Sebastiaan Vekeman: drums & compositie
Jakob Haeghebaert: gitaar
Sebastiaan (Bas) Gommeren: contrabas

STEIGER

Beluister op Spotify

Compro Oro

Beluister op Spotify

Bestiaal

Beluister op Spotify

NORDMANN

Dat hun combinatie van de vrijheid van impro-jazz met de kracht van rock hen een tweede plaats op Humo’s Rock Rally 2014 zou opleveren, had niemand verwacht. Op debuut ‘Alarm’ (2015) wisten ze de power van hun performances op plaat te capteren terwijl ‘The Boiling Ground’ hen een tour van meer dan 50 optredens opleverde in België, Nederland, Duitsland en Tsjechië. Die vallen goed bij de pers; passages op Gent Jazz en Jazz Middelheim werden gelauwerd en hun optreden op Pukkelpop 2017 werd door De Standaard zelfs gebombardeerd tot tweede beste concert van het festival. Daarnaast bewijst hun status als ‘best verkopende act van V2 België’ dan weer dat het publiek mee is en ook tv-makers grabbelen graag in hun discografie (Canvas, Team Scheire).

Nu is het tijd voor een nieuw hoofdstuk, een nieuwe evolutie van Nordmann in de vorm van ‘In Velvet’, een gelaagd studioalbum dat zich als een warm deken om de luisteraar slaat en waarop rock ingeruild wordt voor elektronica. Een coherente, compact klinkende plaat waarop de persoonlijke evolutie van de aparte muzikanten en de invloed van omzwervingen bij andere projecten hoorbaar is in het geheel. Songs en melodie staan centraal, terwijl het instrumentarium werd uitgebreid met drumcomputers en synths om de meest wilde ideeën vorm te geven. Producer Jasper Maekelberg (Faces On TV, Bazart, Douglas Firs, Hypochristmutreefuzz, Soldier’s Heart, Tsar B, Warhola, Balthazar…) – die hun debuut ook al voor zijn rekening nam – werd opgeroepen en zorgde voor structuur en overzicht binnen het vernieuwd muzikaal kader. Om het nieuw album live te kunnen spelen, zocht en vond de groep versterking; Thijs Troch (Hypochristmutreefuzz, The Milk Factory…) vervoegt Nordmann als toetsenist/gitarist. In deze nieuwe vorm is Nordmann meer dan ooit klaar om (inter)nationaal potten te breken.

LINE UP
Mattias De Craene – saxen (MDCIII, MATTIAS DE CRAENE, Dijf Sanders…)
Edmund Lauret – gitaar (The Milk Factory, Kosmo Sound)
Thijs Troch – synths, gitaar (The Milk Factory, Hypochristmutreefuzz…)
Dries Geusens – basgitaar, synth (Molten Penguin, Rapidman)
Elias Devoldere – drums (Hypochristmutreefuzz, John Ghost, Kabas, H A S T,  De Koffie Van Morgen

Beluister op Spotify

H A S T, Bestiaal, Skordatura feat. Jozef Dumoulin & Mâäk

Alleen al voor H A S T en Bestiaal mis je deze live-stream uiteraard niet, maar dé blikvanger is de unieke samenwerking tussen Skordatura, Jozef Dumoulin en Mâäk. De eerste wordt al eens dezelfde bandeloosheid als Battles toegedicht – en terecht – maar het kwartet haalde de mosterd in feite voor een stuk bij Mâäk.

Zet die twee dus bij elkaar en voeg er daarnaast ook nog de keyboards van Jozef Dumoulin aan toe, en je krijgt niet zozeer vuurwerk dan wel de ontploffing van een vuurwerkfabriek.

Met een recept van snoeiharde riff rock, minimale soundscapes en noise elementen, dat klinkt als een unieke mengeling tussen een Mondriaan en een Pollock, is H A S T mind-, ear- en heart-blowing. Een verkenning van extreme dynamieken, pure eenvoud en alles daartussenin.
H A S T, opgericht door altsaxofonist Rob Banken, is een instrumentale band met roots in jazz, rock en improvisatie. Hun typerende sound wordt het best omschreven als een onversaagde verkenning van verbluffende eenvoud, riffs, en vrije improvisatie.
Ubi Sunt (Waar zijn… {zij}?), is een deel van de Latijnse vraag “Ubi sunt qui ante nos fuerunt?” (Waar zijn zij die voor ons waren?’). Dit soort vraagstelling evolueerde tot een stijlfiguur in de Middeleeuwse poëzie, die voornamelijk werd gebruikt in de toen populaire elegieën (een verwijzing naar ‘Elegy’, het debuutalbum van H A S T).
Oorspronkelijk een uiting van een gevoel van nostalgie, werd het meer en meer een reflectie over vergankelijkheid en sterfelijkheid. De muziek op ‘Ubi Sunt’ werd geschreven en opgenomen in volle coronacrisis. Ubi Sunt: “Que sont mes amis devenus. Que j’avais de si près tenus. Et tant amés? …” (Rutebeuf).
2018 : Laureaat STORM! Contest
2017 : Winnaar Jazztract Gent Jazz Festival
2016 : Laureaat op Theater Aan Zee

LINE-UP:
Rob Banken – altsax
Artan Buleshkaj – gitaar
Roeland Celis – gitaar
Cyrille Obermüller – contrabas
Elias Devoldere – drums

De jazz van Bestiaal (Gent, BE) kan behoorlijk potent uit de hoek komen. Originaliteit en eigenzinnigheid waren altijd al kernwaarden voor jazzmuzikanten, maar hier zijn ze vanzelfsprekende onderdelen van een frappant koppig karakter. Het dierlijke waar de bandnaam naar refereert zit hem vooral in de onvoorspelbaarheid van de instincten. 

De ongrijpbaarheid van Bestiaal is grotendeels te danken aan de composities van drummer  Sebastiaan Vekeman, die wel nog verankerd zijn in de klassieke jazztaal, maar een loopje nemen met de conventies. De composities op ‘Absoluut’ (2016) en ‘Inenen’ (2018) zijn geen klassieke structuren met een vertrouwde kop en een staart als uitroepteken, maar een vrijgeleide om verhalen te vertellen die enkel hun eigen, dwarse logica volgen. 

Samen met gitarist Jakob Haghebaert (net als Vekeman lid van Skordatura) en bassist Sebastiaan Gommeren tekent hij trajecten uit die voeren langs plotse omleidingen, verrassende vergezichten en verwarrende zijsporen. Ideeën dienen zich aan, om vervolgens op te lossen en plaats te ruimen voor nieuwe suggesties. Steeds op het verkeerde been, en terug naar het puntje van je stoel. 

Een fascinatie voor taal is een constante. Niet enkel de gehanteerde muziektaal, maar ook de cadans van het gesproken woord, die ook een opvallende rol speelt in songtitels en begeleidende teksten. Bestiaal bedient zich van een buitensporige vrijheid en lichtjes absurde, soms filmische poëzie, maar is vrij van gimmicks of herkauwde ideeën. Bovenal is dit een gezelschap dat wars van regels, verwachtingen en hypes een authentiek geluid ontwikkelt. Het is een geluid dat net zo goed kan leiden tot momenten van verzengende furie, abstracte exploratie als gefluisterde liefkozingen. 

Een derde album wordt verwacht in 2020. 

LINE-UP:
Sebastiaan Vekeman: drums & compositie
Jakob Haeghebaert: gitaar
Sebastiaan (Bas) Gommeren: contrabas

Sebastiaan Vekeman: drums, compositie
Joshua Dellaert: basgitaar, compositie
Jakob Haghebaert: gitaar
Jozef Dumoulin: keyboards
Laurent Blondiau: trompet, arrangement
Jeroen Van Herzeele: tenorsax
Michel Massot: tuba
Grégoire Tirtiaux: altsax, arrangement

Stellen voor:
SKORDATURA

Met rollende ritmes, snedige injecties, hoekige grooves, flarden humor en een onwereldse sound die nu en dan herinnert aan de intergalactische funk van Battles, of toch hun bandeloosheid, mâäkt Skordatura werk van een borrelende stoofpot van ideeën.
Hun sound en stijl zijn een weerspiegeling van deze tijd: een overload aan informatie, een fragmentatie van identiteit, en een adrenalinerush vol sensorische prikkels die de luisteraar niet comfortabel onderuitgezakt op z’n stoeltje laat zitten, maar bij de nek grijpt en meevoert op een kronkelige trip met diverse uitspattingen.

does Mâäk
Meer dan 20 jaar geleden ontstaan als een fascinerend jazzensemble, vandaag uitgegroeid tot een veelzijdig collectief met internationale vertakkingen. Eeuwige avonturiers Laurent Blondiau, Jeroen Van Herzeele, Michel Massot en recente aanwinst Grégoire Tirtiaux vormen met Mâäk één van de meest boeiende avant-gardistische jazzformaties in België.

plays SKORDATURA
Skordatura ontstond o.a. uit een diepgewortelde liefde voor de muziek van Belgische energiebommen Greetings from Mercury, Aka Moon en Mâäk’s Spirit. Sebastiaan Vekeman en Joshua Dellaert, bezielers van Skordatura en leveranciers van de meeste composities, ontmoetten Jeroen Van Herzeele en Laurent Blondiau enkele malen op concerten en jazzbeurzen allerhande. Langzamerhand rijpte het idee voor een samenwerking.
Na een eerste gezamenlijke repetitie in februari 2020, werd definitief beslist om de handen in elkaar te slaan. Daarbij worden de sterktes van beide formaties uitgespeeld:

Skordatura zorgt voor de eigenwijze, hoekige en tegendraadse composities en fungeert als ritmesectie. De kenmerkende sound blijft behouden. Met Jozef Dumoulin, die voor dit project de band versterkt, en Jakob Haghebaert heeft de band ook twee ijzersterke improvisatoren in huis.

Mâäk vult aan met snedige arrangementen voor 4 blazers. Het viertal kent elkaar door en door en staat er als sectie als een atoomschuilkelder. Ook als solist scheren de muzikanten hoge toppen en laveren ze moeiteloos doorheen de meest complexe melodieën en structuren.

Skordatura en Mâäk vinden elkaar in een ruwe omhelzing van energie en rauwe expressie, wars van compromissen en met een passie die alles wat mooi én lelijk is omvat.